اشعار شب_اول_محرم مرثیه_مسلم_بن_عقیل

اشعار شب_اول_محرم

مرثیه_مسلم_بن_عقیل

باور نمی کردم گذرها را ببندند

من را که می بینند درها را ببندند

خورشید بودم زیر نور ماه رفتم

جان خودت تا صبح خیلی راه رفتم

در شهر کوفه کوچه گردی کم نکردم

این چند شب یک خواب راحت هم نکردم

من شیر بودم کوفه در زنجیرم انداخت

این کوچه های تنگ آخر گیرم انداخت

امروز جان دادم اگر جانت سلامت

دندان من افتاد دندانت سلامت

حالا که می آیی کفن بردار حتما

ای یوسف من پیرهن بردار حتما

حالا که می آیی ستاره کم بیاور

با دخترانت گوشواره کم بیاور

حیرانم اما هیچکس حیران من نیست

باور کن اینجایی که دیدم جای زن نیست

اینجا برای خیزران لب را نیاری

آقا خدا ناکرده زینب را نیاری

اصلا ببین گل ها توان خار دارند؟

پرده نشینان طاقت بازار دارند؟

من راضی ام انگشتر من را بگیرند

وقت کنیزی دختر من را بگیرند

اینجا برای نعل پا دارند آنقدر

کنج تنور خانه جا دارند آنقدر

مهر و وفا که نه جفا دارند ، اما

اینجا کفن نه بوریا دارند اما

باید مسیر تو چرا اینجا بیفتد

حیف از سر تو نیست زیر پا بیفتد

شاعر:

علی_اکبر_لطیفیان

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

استقبال_ازماه_محرم امام_حسین

استقبال_ازماه_محرم امام_حسین

گر ماهِ عزا جلوه کند از افقِ غم

از داغِ حسین مرثیه خوان میشود عالم

خورشید غمین می شود و ماه مکدّر

گو محشرِ کبراست وَ یا صیحه ی اعظم

غم پرده ی نیلی بکشد ارض و سما را

بر پا بشود عرشِ خدا مجلسِ ماتم

دریا به خروش آید و کوه ها متلاشی

زین غصه سیه پوش شود عالم و آدم

صد وای دریغا نه فقط مسجد و محراب

انگار قیامت شد و عالم همه در هم

زین واقعه گر پرده فتَد از رُخِ محشر

کم هست قِبالِ غمِ جانسوزِ محرم

بَس داغ گلِ فاطمه جانکاه و ثقیل است

پس هر چه بلا بارد اگر هست مسلّم!

شاعر:   هستی_محرابی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

اشعار شب_اول_محرم مرثیه_مسلم_بن_عقیل

اشعار شب_اول_محرم

مرثیه_مسلم_بن_عقیل

سلام حضرت زهرا به آن سفیری که

تمام زندگی اش پای یار افتاده

تمام شهر به او پشت کرده و حالا

میان کوچه دلش بی قرار افتاده

به راه آمدن زینت و حسین و رباب

غریب و خسته و چشم انتظار افتاده

بگو به سید مظلوم ای نسیم سحر

میا به کوفه که اینجا بهار، افتاده

بگو به سید مظلوم مسلمت تنها

بریده از همه با حال زار افتاده

بگو ز دور به این خوارها نگاهی کن

پسر عموی تو در بین خار افتاده

ز بسکه سنگ به رویش زدند از روی بام

به روی خاک ز نقش و نگار افتاده

ز رفت و آمد آن نیزه دار حس کرده

که در سر همه فکر شکار افتاده

شاعر:رضا_باقریان

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

اشعار شب_اول_محرم مرثیه_مسلم_بن_عقیل

اشعار شب_اول_محرم

مرثیه_مسلم_بن_عقیل

باور نمی کردم گذرها را ببندند

من را که می بینند درها را ببندند

خورشید بودم زیر نور ماه رفتم

جان خودت تا صبح خیلی راه رفتم

در شهر کوفه کوچه گردی کم نکردم

این چند شب یک خواب راحت هم نکردم

من شیر بودم کوفه در زنجیرم انداخت

این کوچه های تنگ آخر گیرم انداخت

امروز جان دادم اگر جانت سلامت

دندان من افتاد دندانت سلامت

حالا که می آیی کفن بردار حتما

ای یوسف من پیرهن بردار حتما

حالا که می آیی ستاره کم بیاور

با دخترانت گوشواره کم بیاور

حیرانم اما هیچکس حیران من نیست

باور کن اینجایی که دیدم جای زن نیست

اینجا برای خیزران لب را نیاری

آقا خدا ناکرده زینب را نیاری

اصلا ببین گل ها توان خار دارند؟

پرده نشینان طاقت بازار دارند؟

من راضی ام انگشتر من را بگیرند

وقت کنیزی دختر من را بگیرند

اینجا برای نعل پا دارند آنقدر

کنج تنور خانه جا دارند آنقدر

مهر و وفا که نه جفا دارند ، اما

اینجا کفن نه بوریا دارند اما

باید مسیر تو چرا اینجا بیفتد

حیف از سر تو نیست زیر پا بیفتد

شاعر:

علی_اکبر_لطیفیان

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

پیش از آنی که عزادار مُحرم باشی

پیش از آنی که عزادار مُحرم باشی

سعی کن در حرم دوست تو مَحرم باشی

خاک از حُرمت شش گوشه او حُرمت یافت

گر شوی خاک رهش قبله عالم باشی

منزلت نیست تو را بی مدد مهر حسین

گر چه موسی شوی و عیسی مریم باشی

گر چه نیکوست به اندوه و غمش ناله زدن

سعی کن زینت این روضه و پرچم باشی

همره زمزم اشکی که ترا بخشیدند

می توان مُحرم بیت الله اعظم باشی

شادی هر دو جهانت به خدا تأمین است

گر در این ماه عزا هم سفر غم باشی

صاحب بزم حسین است، علی و زهرا

نکند غافل از این محفل ماتم باشی

به همان دست و سر و سینه مجروح قسم

شرط عشق است بر این زخم تو مرهم باشی

خوش به حال تو «وفائی» که خدا خواسته است

هم چنان کعبه عزادار محّرم باشی

شاعر:سید هاشم وفایی