اینقدرزیباست که روزی چندبار باید خوانده شود

اینقدرزیباست که روزی چندبار باید خوانده شود

خنده باید زد به ریش روزگار

ورنه دیر یا زود پیرت می کند

سنگ اگر باشی خمیرت می کند

شیر اگر باشی پنیرت می کند

باغ اگر باشی کویرت می کند

شاه اگر باشی حقیرت می کند

ثروت ار داری فقیرت می کند

گاز را بگرفته زیرت می کند

عاقبت از عمر سیرت می کند

گر زدی قهقه به ریش روزگار

ریش را چرخانده شیرت می کند

دل به تو داده دلیرت می کند

خویشتن فرش مسیرت می کند

عشق را نور ضمیرت می کند

خاک اگر باشی حریرت می کند

کورش ار باشی کبیرت می کند

رستم ار باشی امیرت می کند

آشپز باشی وزیرت می کند

پس بخندید و بخندانید هم

خنده دنیا را اسیرت می کند. ..

لبتان پرخنده دلتان همیشه شاد وخرم باد...

آقا نمیدانی که این دل بیقرار است

آقا نمیدانی که این دل بیقرار است

هرجمعه با ذکر تواینجا انتظار است

تا کی بگویم العجل در هر نمازم

میدانم آن وقت ظهورت در مدار است

من خانه بر دوشم سکوتم حرف دارد

میدانم آن زیبا رخ تو آشکار است

من در تمام عمر گشتم در پی تو

بی تو تمام روز من چون شام تار است

شد آرزویم لحظه ای رویت  ببینم

هر روز دل در کوی تو درگیر و دار است

چون بلبل سرگشته آوازم بلند است

روح منی ؛ آقای من؛ این افتخار است

پروانه ام هر روز گرد شمع یادت

میسوزم و اینکار من دیوانه وار است

حیران نیم از کارخودچون دوست دارم

چون با تو بودن زندگی فصل بهاراست

فصل حضورت جشن می گیرم بیایی

پروانه و شمع و گل اینجا بیقرار است

شاید غریبم ؛ آشنایی زود باشد

زنگ حضورت کی خورد دل انتظار است.

(تعجیل در فرجش صلوات)

۹۷/۱۲/۲۰  پورعیسی

ماه_رجب

ماه_رجب

ماه پـر فیض رجب، ماه نبـی، ماه خداست

ماه توبه، مه رحمت، مه ذکر است و دعاست

ماه از خــویش بریـدن بـه خـدا پیـوستن

خرم آن کس که به حق واصل و از خویش جداست

مـاه میـلاد شـریف دو محمّــد دو علـی

که پر از جلوۀ مـاه رخشان ارض و سماست

جمعــۀ اول ایــن مــاه، جمــال ازلــی

در تمـاشـای رخ حضـرت باقـر پیـداست

دوم مـاه رجـب عیـد بـزرگی دگـر است

عید میـلاد علـی‌ بـن‌ جـواد بن رضاست

سوم ماه رجـب آن دهمیـن حجب حـق

جگرش لختۀ خون از شرر زهـر جفاست

دهم ماه رجب بـا گل رخسار جـواد

موج‌زن رایحۀ عطـر ولایت بـه فضاست

بـارک‌ الله کــه در سیــزده مــاه رجـب

عید میـلاد علـی، مظهر رب الاعـلاست

کعبـه آغـوش گشـوده چـو گریبـان از هم

کــه ز قـلب حـرم‌الله، علـی عقـده‌گشاست

صـاحب‌خانـه نــدا داد کــه ای بنـت اسـد

خانـه از مـاست ولیکـن متعلـق به شماست

قـدر و جــاه تــو بـود فـوق مقــام مـریم

پسـر تـو علـی اسـت و پسـر او عیسـاست

نجل پـاک تـو امـام است بـه نجـل مریم

گرچـه او مریـم و عیسـاش پیـام‌آور ماست

این پسر رکن و مقام است و حطیم و زمزم

این پسر حجر و حجر، مروه و مسعا و صفاست

نیمـۀ مــاه رجـب روز وفــات زینـب

او که دخت علی و مادر صبر است و رضاست

زینب، آن فاتـح میـدان اســارت کـه هنوز

زنـده از خطبـۀ او واقعــۀ کــرب‌و‌بـلاست

شیـردخـت علـی و فاطمـه و اخـت حسن

که حسین دگـر است و نفسش عاشوراست

بیست و پنج رجب از بهـر محبان علی

روز اندوه و غم و ناله و اشک است و عزاست

روز آزادی زندانــی زهــرای بتـول

روز قتل خلف حضـرت صـادق، موساست

گوییـا در دل تـاریـک سیــه‌چـال، هنـوز

بانـگ العفـو بلنـد از دو لب آن مـولاست

آن کـه دربـارۀ وی آمـده سـاق مرضوض

چشم‌ها گر ز غمش خـون بفشانند رواست

روز بیسـت و ششـم مـاه رجـب داغ پـدر

بـر دل و بـر جگـر سوختـۀ شیـر خداست

بـر دل ختـم رســل داغ ابـوطالـب مانـد

آن کـه ایمـانش فـوق همـۀ ایمان‌هاست

بیست و هفت رجب است عید بزرگی دیگر

عید مزمـل و مدثــر و نــور و طاهـاست

عید بعثـت کـه نبـی رخـت رسالت پوشید

به! چه عیدی که به از عید صیام و اضحاست

عید پــرواز بشــر، عیــد نــزول قــرآن

عید نابــودی بـت، عیـد تجلای خداست

بیست و هشت رجب آغاز فراقی‌ست بزرگ

که حسین‌بن‌علی عازم دشت و صحراست

کـاروان پسـر فـاطمــه هنگـام سحــر

سر به کف دارد و عازم به سوی کرب‌و‌بلاست

عــزم حــج دارد و در اول ره مـی‌بینــد

قتلگاه است بر او مروه، صفا تشت طلاست

هم‌قـدم زینـب و عبـاس و علی‌اکبر

پیش رویش علی و پشت سر او زهراست

گاه بـر فـرق علـی‌اکبـر خـود می‌نگــرد

گاه می‌گرید و چشمش به دو دست سقاست

گاه در سینـه کنـد نوک سنان را احساس

گاه بیند که بریـده سـر پـاکش ز قفاست

سر به کف داشتن و تیـر گرفتـن به جگر

سپـر سنگ شـدن حـج امـام شهـداست

«میثم!»آن تربت شش‌گوشه بود در بر تو

وای من! از چه ندیدی حرم یار کجاست؟

شاعر:

استاد_غلامرضا_سازگار

اشعار ناب آئین

shere_aeini

چــه فرقــی بین مــــادر و پــــدر وجود دارد ؟

*چــه فرقــی بین مــــادر و پــــدر  وجود دارد ؟*

*بسیار مــرا به تعجب آورد

*فــرق بین مــادر و پــدر*

کسی که از زمانی که چشــم باز می کنی تو را دوست دارد  مــــادر است

وکسی که دوستت دارد  بدون اینکه ظاهر کند  پــــدر است « به او جفا می کنی »

مــــادر تو را به جهان تقدیم می کند

پــــدر تلاش می کند که جهان  را به تو تقدیم   کند *«  به سختی می افتد*

مــــادر به تو زندگی می دهد

پــــدر به تو می آموزد چگونه این زندگی را احیا کنی *« به تلاش وادار می کند*

مــــادر تو را 9 ماه در رحم خود نگه میدارد

پــــدر باقی عمر تو را حمل می کند *« ومتوجه نیستی »*

مادر به وقت تولدت فریاد می کشد  صدایش را نمی شنوی

وپــــدر بعد از آن فریاد می کشد « از او گله می کنی »

مــــادر گریه می کند وقتی بیمار می شوی

پــــدر بیمار می شود  وقتی گریه می کنی *« در خفا »*

مــــادر مطمئن می شود که گرسنه نیستی

پــــدر به تو یاد می دهد که گرسنه نمانی *« درک نمی کنی »*

مــــادر تو را روی سینه اش نگه می دارد

پــــدر تو را به دوش می کشد « اورا نمی بینی »

مــــادر چشمه محبت است

وپــــدر  چاه  حکمت *« و می ترسی از عمق چاه »*

مــــادر مسئولیت از دوش تو بر می دارد

پــــدر  مسئولیت را در وجود تو می کارد *« تو را به سختی می اندازد »*

مــــادر تو را از سقوط نگه می دارد

پــــدر می آموزد بعد از سقوط بلند شوی

مادر یاد می دهد چگونه روی پای خود راه بروی

پدر یاد می دهد چگونه در راه ها ی زندگی حرکت کنی

مــــادر کمال وزیبایی را منعکس می کند

پــــدر واقعییت ها وتلاشها  را منعکس می کند

*مهــر مــادری را هنگام ولادت  حس می کنی*

*مهــر پــدری  را وقتی پــــدر شدی حس خواهی کرد*

*بنابرایــن مــــادر با  چیــزی  مقایســه نمی شود*

*و پــــدر   تکــرار نخواهــد شــد.*

پیشاپیش روز پدر مبارک

صدق و عشق

صدق و عشق

عشق گفتم شرط دارد عشق پاک

گوهری شایسته باید تابناک

بایدش ذاتی که طی سالها

گشته باشدپاک از رنگ هوی

مرد بد گوهر بود از عشق دور

چشم نابینا ندارد تاب نور

شرط دوم تربیت باید درست

تاشود آماده از روز نخست

سومین شرطش عنایات حق ست

لطف خاص آن دلی مطلق ست

تا فرستد اولیای  خویش را

ره گشاید جای پای خویش را

عشق گفتم صدق باشد،مایه اش

طفل دل راصدق باشد دایه اش

گربه پای صدق سوی حق روی

عازم کوی ضلالت کی شوی...!

صدق از اهل هوس دورت کند

جانب نورت کشد،نورت کند

می نمایاند تورا کوی رشاد

صدق باشد گر به راهت او ستاد

"صدق باحق، صدق باخلق خدا"

سازدت با اهل دل ،سهل آشنا

راه وحدت بر تو آسان می کند

حسن خاکی تورا ،جان می کند

طالبی ..!  کو ره رود با راستی

میل جانش نیست سوی کاستی

می رسد از صدق با مطلوب خویش

می شودتسلیم با محبوب خویش

یاحق

عبدحقیرحق و از نیستان

نعمت اله غزالی