تا زنده ایم قدر همدیگرو داشته باشیم

تا زنده ایم قدر همدیگرو داشته باشیم

بر مزار مـــــردگان خویش نالــیدن چه سود؟

بی خبر از هم دگر آسوده خوابیدن چه سود؟

زنده را تا زنده است باید به فریادش رسید

ورنه بر سنگ مـــزارش آب پاشیدن چه سود؟

زنده را در زنـــــدگـــی باید به درد او رسید

ورنه مشکی از برای مرده پوشیدن چه سود؟

با محـــبت دست پیران را ،عزیز من ببوس

ورنه بر روی مـزارش تاج گل چیدن چه سود؟

یک شبــــی با زنـــده ها غــم خـــوار باش

ورنه بر روی مــــزارش زار نالــــیدن چه سود؟

تا زمـانی زنــــــده ایم از همدگر بیـــــگانه ایم

در عـــزا روی هم دیگر به بــوسیدن چه سود؟

گر توانی زنده های را یک دمی تو شاد کن

در عـــزا عـــطر و گلاب ناب پاشیدن چه سود؟

از برای سالــــمندان یک گل خوشــــبو ببر

تاج گـــــلها در کنار همـــدیگر چیدن چه سود؟

گر نـــــرفتی خـــــانه اش تا زنــــــده است

خانه صاحب عـــــزا تا صبح خـوابیدن چه سود؟

گر نپــــــرسی حـــــال او تا زنــــــده است

گریه و زاری و نالـــــــیدن بـــــرای او چه سود؟

سالها آمد و رفت و نکــردی یاد من

جای خالــــــــی مرا در خانه ام دیدن چه سود؟

گر نـــــکردی یــــــــاد مـــــن تا زنـــــــده ام

سنگ مر مر روی قبر من تو را چیدن چه سود؟

یاد دارم یک غروب سرد سرد

یاد دارم یک غروب سرد سرد

می گذشت از کوچه ما دوره گرد

" دوره گردم، کهنه قالی می خرم

دست دوم جنس، عالی می خرم

کاسه و ظرف سفالی می خرم

گر ندارین ، کوزه خالی می خرم "

اشک در چشمان بابا حلقه بست

عاقبت آهی کشید ، بغضش شکست

" اول عید است و نان در سفره نیست

ای خدا! شکرت، ولی این زندگیست؟ "

بوی نان تازه ، هوشش برده بود

اتفاقا مادرم هم ، روزه بود

باز آواز  دوره گرد

رشته اندیشه ام را پاره کرد

"دوره گردم، کهنه قالی می خرم

دست دوم جنس، عالی می خرم

کاسه و ظرف سفالی می خرم

گر ندارین ، کوزه خالی می خرم "

خواهرم بی روسری بیرون دوید

گفت : " آقا! سفره خالی میخرید

ماه_رجب لیلة_الرغائب

ماه_رجب لیلة_الرغائب

اصلا حواسم نیست که فرصت ندارم

خیلی برای بندگی همت ندارم

اینقدر زیر خاک خوابیده اند مردم

چشمی برای دیدن عبرت ندارم

امروز و فردا می کنم هنگام توبه

حالی برای ترک معصیّت ندارم

ارزان خودم را باختم در دار دنیا

اما حواسم نیست من قیمت ندارم

افتادم اما باز دستم را گرفتی

جایی به جز این خانه من عزت ندارم

وای از شبی که صورتم بر خاک قبر است

چیزی برای خانه ی غربت ندارم

باب نجات شیعه ی زهرا، حسین است

چشم امیدی جز به این رحمت ندارم

وقتی حسین بن علی را دوست دارم

از هیچ چیز دیگری وحشت ندارم

شب های جمعه مادری قامت خمیده

هی بوسه می گیرد ز رگ های بریده

شاعر:

وحید_محمدی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

السلام علیک یا بقیه الله فی ارضه

السلام علیک یا بقیه الله فی ارضه

کاش قسمت بشود لطف الهی گاهی

به گدایان برسد طرفه نگاهی گاهی

می‎شود بنده‎ی درمانده و آواره شده

سخت محتاج به آغوشِ پناهی گاهی

هر چه کردم بشوم زائر میخانه، نشد

نیست جز گریه سوی میکده راهی گاهی

گاه با یک حسنه پاک شود کـوه گـناه

کـوه خیـرات بسوزد به گـناهی گـاهی

به خودم گفته‎ام اصلا شده چون حجّت حق

از غم و غصه‎ی یک شیعه بکاهی گاهی؟

از در سوخته و دوری ایوان_نجف

می‎دهد چشم پر از اشک گواهی گاهی

یاد بین الحـرمـین و حــرم ثاراللّه

می‎کشیم از جگر سوخته آهی گاهی

باعث قـرب به دربار ولــی اللّه است

اشکِ در روضه به قدر پر کاهی گاهی

می‎تواند سبب مـردن نوکـر بشود

روضه‎ی جسمِ به خون مانده ی شاهی گاهی

مشت برار ، مشت خاخور

مشت برار ، مشت خاخور

تی چوم واکون بیه دنیا بیدین

بهار بامو ، بهار بامو

تی خانه مین سفره هفت سین دیچین

آخ شب عیده عید شو

تازه ببوسته سال نو

دار و درختان همگی

به تن دارید لباس نو

عروس گولی باهاردیم، جون دیلی باهاردیم

خانه خاطر ناردیم ، تی پسر باهاردیم

ممدحسن ویریس بیه

تی سکی آدَم گیره

پایه زَنَمَه میره

آه ناله مَرَم گیره

عروس گولی باهاردیم، جون دیلی باهاردیم

خانه خاطر ناردیم ، تی گول پسر باهاردیم

عروس گوشوار بیدین، هی هی

اونه دیم سر خالَ بیدین، هی، هی

عروس بنفشه پیرهن و دامن گول دار بیدین

هی ، هی

عروس گولی همینه ، عروس بهار شینه

بیدین چی نازنینه

نوروز موارک بین ، سال نو موارک

رنگه بیدینه رنگه ، پیشبین زنه می دنگه

می چومَی پُر از آرسو ، تی دیل چی مَنه سنگه

قربان خدا بوشوم ، ماه فتوفسه رنگه