شهر بدون مرد، شهر درده

شهر بدون مرد، شهر درده

قربون شکل ماه هرچی مرده

قربون اون مردای دل‌شکسته

قربون اون دستای پینه‌بسته

مردای ده، مردای کاه و گندم

مردای ده، مردای خوان هشتم

مردای پشت کوه، مثل خورشید

تودلشون هزار جام جمشید

مردای سوخته زیر هرم آفتاب

مردای ناب و کم‌نظیر و کم‌یاب

کیسه چپق‌ها به پرشالشون

لشکر بچه‌ها به دنبالشون

بیل و کلنگشون همیشه براق

قلیونشون به راه، دماغشون چاق

صبح سحر پا می‌شن از رختخواب

یکسره روپان تا غروب آفتاب

چارتای رستمن به قدوقامت

هیکلشون توپ، تنشون سلامت

نبوده غیرگرده گلاشون

غبار اگر نشسته روکلاشون

کلامشون دعا، دعاشون روا

سلام و نون و عشقشون بی‌ریا

مردای نازدار، مرد شهرن

با خودشون هم این قبیله قهرن

مردای اخم و طعنه بی‌دلیل

مردای سرشکسته زن ذلیل

مردای دکترای حل جدول

مردای نق‌نقوی لوس تنبل

لعنت و نفرین می‌کنند به جاده

اگر برن چار تا قدم پیاده

مردای خواب تو ساعت اداری

تازه دو ساعتم اضافه‌کاری

توی رگاشون می‌کشه تنوره

تری‌گلیسیرید و قند و اوره

انگار آتیش گرفته ترمه‌هاشون

همیشه تو همه سگرمه‌هاشون

به زیردست، ترشی و عبوسی

به منشی اداره چاپلوسی

برای جستن از مظان شک ‌ها

دایره‌المعارف کلک ‌ها

بچه به دنیا می‌آرن با نذور

اغلبشون یه دونه اون ‌هم به زور

پیش هم از عاطفه دم می‌زنن

پشت سر اما واسه هم می‌زنن

اینجا فقط مهم مقام و پسته

مردای شهری کارشون درسته !

ابوالفضل زرویی نصرآباد

وطنزپایگاه شعر و ترانه طنز

vatanz_ir

دلخوشم با غزلی تازه همینم کافیست

دلخوشم با غزلی تازه همینم کافیست

تو مرا باز رساندی به یقینم کافیست

قانعم بیشتر از این چه بخواهم از تو؟

گاه‌گاهی که کنارت بنشینم کافیست

گله‌ای نیست من و فاصله‌ها همزادیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم کافیست

آسمانی تو! در آن گستره خورشیدی کن

من همین قدر که گرم است زمینم کافیست

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه

برگی از باغچه‌ی شعر بچینم کافیست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز

که همین شوق مرا خوب‌ترینم! کافیست

T.k

همیاران آسایشگاه معلولین و سالمندان گیلان-رشت (خیریه)

ای کاش بجز رنگ خدا رنگ نباشد،

ای کاش بجز رنگ خدا رنگ نباشد،

در ملک خدا فقر و بلا ، جنگ نباشد

ای کاش که در سینۀ کس غصّه نبینند

با این همه نعمت ، دل کس تنگ نباشد

ای کاش وفا جای جفا شیوۀ ما بود

اندیشۀ کج ، حقه و نیرنگ نباشد

ای کاش دلی در قفس نفس نبینی

تا سینه چو آیینۀ پر زنگ نباشد

ای کاش اگر دست نیازی به تو رو کرد

از لطف بگیری ، دلت ازسنگ نباشد

ماه رمضان به یاد نیازمندان هم باشیم

مناجات_باخدا ماه_رمضان

مناجات_باخدا

ماه_رمضان

خداوندا کرم کردی مرا بسیار بخشیدی

خطا کردم ولی با لطف خود هربار بخشیدی

گنهکاران عالم حال من را خوب می فهمند

گدای خسته را با روی خوش ای یار بخشیدی

هزاران مرتبه توبه شکستم باز برگشتم

تو اما بنده ات را بعد هر تکرار بخشیدی

همین که نور بسم الله دیدی روی لبهایم

شب اول کنار سفره ی افطار بخشیدی

تو گویا بیشتر از من به من مشتاق بودی که

به شوق اولین تسبیح استغفار بخشیدی

فراموشم نخواهد شد که با رحمت نه تنها من

جهانی را به عشق حیدر کرار بخشیدی

شاعر:

مصطفی_کارگر

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

روزه دارانِ خدا،ماهِ خدا آمده است

روزه دارانِ خدا،ماهِ خدا آمده است

سفره ی دل بتکانید صفا آمده است

بعد یک سال خُماری شده هنگامِ ادب

صد بشارت که سحرهای دعا آمده است

وقتِ خوبی ست به خودسازیِ دلها برسیم

فصلِ عابد شدنِ آینه ها آمده است

کاش آماده ی این بزمِ ضیافت بودیم

غم مخور لحظه ی مهمانیِ ما آمده است

چه بهاری؟چه نشاطی؟رمضان آمده باز

چه بساطی که سرانجام رَجا آمده است

روزه دارانِ خدا هر نَفَس ست عین ثواب

پس بخوانید خدارا که عطا آمده است

روزه و هُرمِ عطش..یادِ لبِ چاک شده

در دلم خاطره ی کرببلا آمده است

شاعر:

محسن‌راحت حق

[ح.ث.م]