ولادت_امام_حسن_عسکری

ولادت_امام_حسن_عسکری

رفته ست با صد شاخه گل خیل گدا امشب

اینجا نباش ای دل برو در سامرا امشب

حاجاتِ خود را دست-چین کن یک به یک بردار

زانو بزن در محضرش با انبیا امشب

شد صاحبِ دوّم حسن زهرایِ مرضیّه

سائل بیا! شد موسم ِ نان و نوا امشب

گفتیم یابنَ الهادی الأمّه نگاهی کن

با مرحمت بر حالِ ما درمانده ها امشب

ای خوشۂ انگورها بیتابِ دستانت

ای حُسن ِ نام آور! تویی مشکل گشا امشب

ما را به لطفت یا امام عسکری دریاب

مسرورمان کن جانِ مهدی با دعا امشب

صاحب-زمان در جشن میلاد تو با لبخند؛

یک مجلس جانانه ای کرده به پا امشب

با صد هزاران شوق حاضر کرده عیدی را

در خیمه گاهش حضرت بابایِ ما امشب

شالِ سفیدش روی شانه می برَد دل را

بر قامتش خوشتر نشسته این عبا امشب

شاعر برایش یازده بیتِ کم آورده

تا شادباشی داده باشد بی ریا امشب

عیدیِ ما دیدارِ رویش باشد و ایکاش...

امضا بفرماید ظهورش را خدا امشب!

شاعر:مرضیه_عاطفی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

ولادت_امام_حسن_عسکری

ولادت_امام_حسن_عسکری

رفته ست با صد شاخه گل خیل گدا امشب

اینجا نباش ای دل برو در سامرا امشب

حاجاتِ خود را دست-چین کن یک به یک بردار

زانو بزن در محضرش با انبیا امشب

شد صاحبِ دوّم حسن زهرایِ مرضیّه

سائل بیا! شد موسم ِ نان و نوا امشب

گفتیم یابنَ الهادی الأمّه نگاهی کن

با مرحمت بر حالِ ما درمانده ها امشب

ای خوشۂ انگورها بیتابِ دستانت

ای حُسن ِ نام آور! تویی مشکل گشا امشب

ما را به لطفت یا امام عسکری دریاب

مسرورمان کن جانِ مهدی با دعا امشب

صاحب-زمان در جشن میلاد تو با لبخند؛

یک مجلس جانانه ای کرده به پا امشب

با صد هزاران شوق حاضر کرده عیدی را

در خیمه گاهش حضرت بابایِ ما امشب

شالِ سفیدش روی شانه می برَد دل را

بر قامتش خوشتر نشسته این عبا امشب

شاعر برایش یازده بیتِ کم آورده

تا شادباشی داده باشد بی ریا امشب

عیدیِ ما دیدارِ رویش باشد و ایکاش...

امضا بفرماید ظهورش را خدا امشب!

شاعر:مرضیه_عاطفی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

حضرت_معصومه مرثیه_حضرت_معصومه

حضرت_معصومه مرثیه_حضرت_معصومه

گرچه از دوریِ برادر خود

ذره ذره مریض تر می شد

عوضش میهمان مردم قم

لحظه لحظه عزیزتر می شد

تا بیایی تبرکی ببرند

همه درهای خانه ها وا بود

در میان اهالی این شهر

سر مهمانی تو دعوا بود

خوب شد پرده های محمل تو

هر کجا رفته ای حجابت شد

خوب شد با محارمت بودی

زانویی خم شد و رکابت شد

آب پاشیده اند و خاک مسیر

ذره ای روی چادرت ننشست

رد نشد ناقه ی تو از بازار

محمل چوبی ات سرت نشکست

کوچه ها ازدحام داشت اما

سرِ این شهر رو به پایین است

می روی کوچه کوچه می گویی

ضربِ شامی عجب سنگین است

می رسی و حواس مردم هست

آب در دلت تکان نخورد

از کنارِ خرابه رد نشوی

یا نگاهت به خیزران نخورد

دختری بود با شما یا نه؟

که اگر بود غصه ای کم داشت

جای زنجیر و خار و نامحرم

گرد خود چند چشم محرم داشت

معجرت احترام خود دارد

چه خیالی اگر برادر نیست

روی سرهایشان طبق آمد

ولی اینبار روی آن سر نیست

آه بیماری و همه بیمار

شهر قم شد مریضِ روضه ی تو

حرف دختر شد و دلت لرزید

شده وقت گریز روضه ی تو

عمه اش گفت خوب شد خوابید

چند شب بود تا سحر بیدار

کمکم کن رباب جای زمین

سر او را به دامنت بگذار

آمد از بین بازوان سر را

تا که بردارد عمه اش ای داد

یک طرف دخترک سرش خم شد

یک طرف سر به روی خاک افتاد

شاعر:حسن_لطفی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

حضرت_معصومه

حضرت_معصومه

از دل بی تاب قم بعد از تو غم بیرون نرفت

از تنت تا بعد هفده روز ،سَم بیرون نرفت

خانه ی «موسی»* بدون طور،کوه نور شد

نور در واقع ز بیت النور هم بیرون نرفت

بعد شادی_آن رفیق نیمه راه_از سینه‌ام؛

هرچه گفتم غم برو ، غم از دلم بیرون نرفت

از همان روزی که با ذکر تو دم در سینه رفت

چونکه یا معصومه گفتم بازدم بیرون نرفت

چون دلم راهی مشهد گشت بر گرد ضریح

هم از این مجموعه بیرون رفت هم بیرون نرفت

درحقیقت این خودش اوج کریمه بودن است

مجرم از صحن تو حتی متهم بیرون نرفت

ای دل اندر صحن هایش از پریشانی منال

مُحْرِم از حد حریمش یک قدم بیرون نرفت

دست پُر گرچه نیامد هیچ کس اینجا،ولی

دست خالی هم کسی از این حرم بیرون نرفت

از حرم که هیچ، حتی شک ندارم زائرت؛

دست خالی از خیابان اِرَم بیرون نرفت

شاعر:مهدی_رحیمی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

ولادت_امام_حسن_عسکری

ولادت_امام_حسن_عسکری

جان میدهم فقط و فقط پای سامرا

زاده شدم به شوق تمنّای سامرا

دیگر نیازمند کسی نیستم که من

هستم گدای دست تو آقای سامرا

حال مرا برای خودت روبه راه کن

حاذق ترین طبیب - مسیحای سامرا

از لطف بی نهایت تو بی مقدمه

پر زد دلم به گنبد زیبای سامرا

حالا  شدم  برای  حریمت کبوتری

ای منتهای عشقِ  خداوند ”عسکری”

ای دومین حسن که وجودت خدایی است

صبر تو حیدری و دلت مجتبایی است

در کنج صحن خلوت تو هر فرشته ای

مشغول لحظه های شریف گدایی است

صدها درود و تهنیت سبز بر دلی

که آب و تاب عاشقی اش سامرایی است

وقتی کبوتری به هوای تو می پرد

دیگر کجا به فکر فرار و جدایی است

هرکس که میرسد تو به او لطف میکنی

فرقی نمی کند طرف اصلاً کجایی است

با این حساب بر در این خانه آمدم

بر دور شمع روی تو پروانه آمدم

ای جلوه ی حقیقی هفت آسمان حسن

رفته  شعاع  نور تو  تا لا مکان حسن

در زیر چتر سایه ی تو آرمیده ایم

از پرتو جمال تو روشن جهان حسن

در مدح تو همیشه قلم کم می آورد

قفل است درسرودن تو هر دهان حسن

میخوانمت به طرز زمان های کودکیم

بابای مهربان  “امام زمان”  حسن

بنیان گذار کرب و بلا روز اربعین

ای بانی زیارت ما شیعیان "حسن"

شغل همیشگیم دراین خانه نوکریست

کار  همیشگی  شما  بنده پرویست

حتی  بهشت  در به در  آستان توست

تنها نه آسمان که زمین هم از آن توست

قطره اگر کنار تو باشد که قطره نیست

زیرا که تحت مرحمت بی کران توست

از پشت پرده یک دو کلامی سخن بگو

گوشم در انتظار شِنود بیان توست

بین درندگان به نماز ایستاده ای

این هم نشانه ای ز جلال نهان توست

هر چند ظاهراً تو به مکّه نرفته ای

کعبه همیشه گرم طواف نشان توست

روز ولادت تو زمان هم عهدی است

بعد تو جانشین بلافصل مهدی است

شاعر:محمدحسن_بیات_لو

اشعار ناب آئینے

shere_aeini