سقیفه_بنی_ساعده

سقیفه_بنی_ساعده

مدینه غرق ماتم بود و دلها خانه غم بود

فضا تاریک و بر رخسار گردون گَرد مات بود

سکوت آفرینش با قیام حشر توأم بود

سراسر مسلمین را قامت از بار الم خم بود

خلایق با دلی بشکسته میگفتند پیوسته

محمد در سرای جاودانی رخت بر بسته

در آن روزی که خون جاری ز چشم هر مسلمان بود

گلوی آفرینش پاره از فریاد و افغان بود

سپهر نیلگون را در درون سینه طوفان بود

علی مشغول غسل آن سفیر پاک یزدان بود

به نقش دوستی دشمن سرکین آفریدن داشت

ز جسم زنده قرآن هوای خون مکیدن داشت

سقیفه مرز شورای افرادی ستمگر بود

سقیفه پایگاه خصم سرسخت پیمبر بود

جنایت، حق کشی غارت ستم، در حق حیدر بود

نه بلکه جنگ با قرآن و اسلام و پیمبر بود

در آنجا با حضور چند تن اوباش شورا شد

جنایاتی که در او تا قیامت رفته امضاء شد

اگر برپا نمیگردید این شورای ننگ آور

نمیگردید ره گم کردهای اسلام را رهبر

نمیشد غصب حق بن عم و داماد پیغمبر

نمیزد بر سرای فاطمه دست خسی آذر

یزید و ظلمهایش بود محصول همین شورا

که خونها ریخت از آزادگان لعنت بر این شورا

چه شورایی که باب فتنه از آغاز آن وا شد

چه شورایی که با آن قامت عدل و شرف، تا شد

چه شورایی که با آن رخنه در اسلام پیدا شد

چه شورایی که استحکام آن با خون زهرا شد

نفاق و فتنه و آشوب و طغیان بود این شورا

ستم در حقّ اهل بیت و قرآن بود این شورا

دو روز اسلام را رخت غم و اندوه شد در بر

یکی در روز شورا و یکی در مرگ پیغمبر

به مرگ مصطفی شد عالم اسلام بی رهبر

به شورا گشت کوته دست خلق از دامن حیدر

کسیکه قائل قول سلونی بود تنها شد

خسی که از اقیلونی سخن میگفت، مولا شد

سیه ماری که عمری لانه در آغوش قرآن داشت

به قصد پیکر دین در دهان پر زهر دندان داشت

به باطن کفر و در ظاهر هزاران رنگ ایمان داشت

صمد گوی و صنمها در درون سینه پنهان داشت

پس از مرگ نبی اسلام را پنداشت بی رهبر

به مسجد آمد و زد حلقه در محراب پیغمبر

شده چوپان مردم گرگ خون آشام از یکسو

گشوده چنگ بر نابودی اسلام از یکسو

مسلمانان بسان مردگان آرام از یکسو

امیرالمؤمنین تنها در آن ایّام از یکسو

به چشم نازبیننش بود از رنج و الم خاری

نبود او را بغیر از فاطمه یار وفاداری

همه این رنجها محصول آن شورای ننگین بود

که اصلش جنگ با قرآن و نامش یاری دین بود

علی را جاری از چشم خدا بین اشک خونین بود

عدو مست خلافت بود و کامش سخت شیرین بود

چنان مست ریاست شد که بر احکام دین پزد

شرار افروخت در بیت خدا سیلی به زهرا زد

هنوز از مرگ پیغمبر فغان خلق بر پا بود

سرکش بی کسی بر چهرة اسلام پیدا بود

که در موج فضا آتش بلند از بیت زهرا بود

امیر مؤمنان هم در سکوت خلق تنها بود

کجا یک تن تواند غصب کردن حق مولا را

سکوت خلق و همراهیّ دشمن، کشت زهرا را

برون شد ز آستین حق کشیها دست بیدادی

شرر افروخت در بیت ولایت سست بنیادی

که سرزد شعلهاش از قلب هر انسان آزادی

تو گویی در درون شعلههایش بود فریادی

که آن فریاد از عمق دل دخت پیمبر بود

ولی افسوس گوش امّت از بشنیدنش کر بود

هنوز آن آتش سوزنده در دلها شرر دارد

هنوز از دیده جاری شیعه خوناب جگر دارد

به هر صبح و مسا، فریاد و اشک بیشتر دارد

مگر روزی که فرزندش نقاب از چهره بردارد

نماید همو خورشید فلک رخسار دلجو را

بگیرد انتقام مادر بشکسته پهلو را

امام منتظر ای مهدی موعود ادرکنی

ولی الله اعظم حجّت معبود ادرکنی

فروزان روی حق را شاهد و مشهود ادرکنی

الا ای کعبه دل قبلة مقصود ادرکنی

مپوش از خلق ای پشت حقایق روی زیبا را

اجابت کن دعای میثم افتاده از پا را

شاعر: استاد_غلامرضا_سازگار

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

سقیفه_بنی_ساعده

سقیفه_بنی_ساعده

ماه صفر تمام شد اما عزا بپاست

این هفته هفته ی غم اولاد مصطفاست

جایِ غدیر را سخن دشمنان گرفت

این بدعتی که شد خودش آغاز ماجراست

راه سخیفِ اهل سقیفه شروع شد

پایانِ کار، خانه نشینیِ مرتضاست

با مهرِ حیدر است که عالم بنا شده

دنیای بی ولای علی پوچ و بی بهاست

بیعت نکرد بیتِ علی با خلیفه ای

راه غدیر و راه سقیفه ز هم جداست

دشمن سه بار حمله بر این خانه کرده است

بیتی که داغدار غم ختم الانبیاست

یا صاحب الزمان نظری کن به پشت در

این مادر شماست که در بین شعله هاست

محسن به پشت در به چه جرمی شهید شد؟!

قلب امام عصر  بر این غصه مبتلاست

ای وای از غلاف... مرا می کشد همین...

...ردی که روی بازوی ریحانه ی خداست

کوچه مقدّم است به گودال قتلگاه

زیرا مدینه نقطه ی آغاز کربلا است

شاعر:محمدجواد_شیرازی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

سقیفه_بنی_ساعده

سقیفه_بنی_ساعده

ساعات بعد از داغ پیغمبر شروع شد

با رفتنش صد قصه دیگر شروع شد

دلشوره هایش یک به یک معنا گرفت و

از آنچه می ترسید پیغمبر شروع شد

در وقت دفن مصطفی، تنها علی بود

ایام سخت غربت حیدر شروع شد

گفتند با هم در سقیفه بی حیاها

وقت تلافی کردن خیبر شروع شد

بعد از پیمبر هر کسی هر چه شنیده

باید بداند روضه از یک در شروع شد

گفتند از بغض علی با یاد خیبر

باید که آتش زد به این خانه به این در

وقتی که آتش بر در و دیوار افتاد

زهرا به دنبال دفاع از یار افتاد

میخ دری که از خجالت آب می شد

دل را به دریا زد پی آزار افتاد

آن سینه ای که مخزن سر خدا بود

کم کم سر و کارش به آن مسمار افتاد

با ضربه ای در را درآوردند از جا...

گویا به روی مادری بیمار افتاد

تا بی حیایی وارد بیت علی شد

دستی به روی چشم هایی تار افتاد

آن دست پاکی که به همسایه دعا کرد

طوری مغیره زد دگر از کار افتاد

باب جسارت را همین ها باز کردند

بی حرمتی را با حسن آغاز کردند

مظلوم و بی یار و غریب در وطن بود

آنقدر که در خانه هم بی هم سخن بود

با زهر کینه روزه را افطار کرد و...

قبل از سحر بی تاب شد، خونین دهن بود

بعد از شهادت پیکر پاک و غریبش

آخر اسیر فتنه یک پیرزن بود

این روضه را باید که واضح تر بگویم

هفتاد چوب تیر روی یک بدن بود

تابوت هم از غربتش خون گریه می کرد

بر روی لبهای حسین جانم حسن بود

گر چه عزای مجتبی در عالمین است

اما گریز روضه های ما حسین است

شاعر:مجتبی_شکریان

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

حضرت_محسن_بن_علی

حضرت_محسن_بن_علی

قرار بود که مثل حسن پسر باشی

عصای دست من و پیری پدر باشی

ببخش مادر خود را که با خود آوردت

بنا نبود که آن روز پشت در باشی

قرار بود بمانی شتاب جایز نیست

بنا نبود مسافر که رهگذر باشی

تمام هستی من می رود اگر بروی

ولی اگر تو بمانی ولی اگر باشی

و یا تمامی اینها فقط مقدّمه ای است

که اتفاق خبرهای شعله ور باشی

و اولین بشوی قبل از آنکه عاشورا

شهید کوچک و شش ماهه ی پدر باشی

نخورده شیر مرا ! مادرت به قربانت

که میخ حادثه را خواستی سپر باشی

شاعر:محسن_ناصحی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

حضرت_محسن_بن_علی

حضرت_محسن_بن_علی

من محسنم کوچکترین فرزند زهرا

چشمان من هرگز ندیده اهل دنیا

در عالم خود بوده ام مانوس مادر

او قصه ها میگفت از بابایم حیدر

میگفت بابای تو بر عالم نگین است

ای جان ما در او امیر المومنین است

تا انکه روزی ناگهان بی تاب گشتم

از شدت گرما تو گویی آ ب گشتم

ناگه فشار در مرا پیچید در هم

از شدت ضربه شکستم آ ه کم کم

من میشنیدم نعره های دومی را

بهتر ندیدم اشکهای چشم بابا

من میشنیدم گریه های خواهرم را

میگفت بابا کشت دشمن مادرم را

شاعر:سیدرضا_صالحی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini