اشعار شب_اول_محرم مرثیه_مسلم_بن_عقیل

اشعار شب_اول_محرم

مرثیه_مسلم_بن_عقیل

از آه من،کبود دل آسمان بوَد

در کوفه مسلم از غم تو نیمه جان بوَد

کوفه میا که جسم تو عریان شود حسین

چشمم به یاد آمدنت خون فشان بوَد

آقا چقدر دلنگرانم برای تو

دلواپسی ام از نگه ساربان بوَد

طفل رباب می شود اینجا دو تا حسین

دیدم به دست حرمله تیر و کمان بوَد

افتادن مرا زن و بچه ندیده اند

دور تو پیش دیده ی زینب،سنان بوَد

کوفه میا به چشم دل،انگار دیده ام

راس بریده ات به کف این و آن بوَد

آقا میا که جای سه ساله به کوفه نیست

اینجا سخن ز مجلس نامحرمان بوَد

شاعر:محمود_اسدی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

اشعار شب_اول_محرم آغاز_محرم مناجات_اول_مجلس

اشعار شب_اول_محرم

آغاز_محرم مناجات_اول_مجلس

ای خسته از جماعتِ غرقِ ریا حسین

ای دل بریده از همه ی رنگ ها حسین

بر قتلِ تو فقیهِ دروغین بداد رأی

ای کشته ی شیوخِ مقدس نما حسین

سَمتِ تو از تمامی مردم فراری ام

ای با غریب های جهان آشنا حسین

ای بی کفن رها شده ی دشتِ کربلا

ما را به حالِ خود تو نکردی رها حسین

در حقِ دشمنانِ خودَت هم تو سالها

کردی به جای لعنت و نفرین دعا حسین

امیدِ عابدان شده بعد از نماز حج

امیدِ عاشقان شده بعد از خدا حسین

آری برای یاری او استخاره ها

کردند مومنان و نماندند با حسین

معیار اگر که پینه ی پیشانی است و ریش

تنها نبود این همه اربابِ ما حسین

ننگا به ما که بی ادبانه برایمان

گشته خلاصه در عطش و کربلا حسین

من از حسینِ مُختَصِ هیئت گریختم

از این حسین راهِ زیادیست تا حسین

او را اگر که زنده شود باز می کُشند

یک عِدّه زاهدانه و با ذکرِ یاحسین!

ای کشته ی حسادت دنیا حسین جان

ای تشنه ی مُقطَع الاعضا حسین جان...

شاعر:محسن_کاویانی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

اشعار شب_اول_محرم مرثیه_مسلم_بن_عقیل

اشعار شب_اول_محرم

مرثیه_مسلم_بن_عقیل

امواج طوفانی به جان ساحل افتاد

"ای رود جاری"،سمت این دریا نیایی

نامه نوشتم که بیا..،امن است کوفه!

ای کاش دستم می شکست آقا..،نیایی

چشم ترِ امروز من از بی کسی نیست

من سوگوارِ آهِ فردای تو هستم

دندان مسلم را شکانده سنگ کینه...

دلواپس دندان زیبای تو هستم

نرخ حیا بسیار ناچیز است در شهر

پای دو دِرهَم آبرو را می فروشند

این قومِ در ظاهر مسلمان فکر عِیش اند...

دین خدا را هم به دنیا می فروشند

مانند بابایت علی در هرگذرگاه

بی حرمتی از کوفیان پست دیدم

گفتم که ای وای از دهانت..،گریه کردم

تا نیزه ای دست سنان مست دیدم

میخانه‌ها از لات های مست پُر شد

دور ازادل های مِی‌خوارش شلوغ است

پیران اینجا هم خیال جنگ دارند

خیلی سرِ نجار بازارش شلوغ است

تمرین تیراندازها با مشک آب است

خیلی سفارش کن یل آب آورت را

این حرمله بدجور تیر انداز خوبی است...

حتماً بپوشانی گلوی اصغرت را

کوفه برای اکبرت نقشه کشیده

یک بی مُرُوَّت گرز سنگینی خریده

جانم به قربان سرت..،امروز دیدم

خولی سربازار خُورجینی خریده

به همسران پابه ماه خویش..،مردان

با روسری‌ها..،گاهواره قول دادند

این نامسلمان ها به دختربچه هاشان

انگشتری و گوشواره قول دادند

فکر و خیال شهر جانم را گرفته

اندیشه ی مسموم دارد کوچه هایش

اهل و عیالت نیاور کوفه آقا

خیلی نگاه شوم دارد کوچه هایش

بُغضً لِحِیدر..،این چُنین پیداست گویا

از کینه ی بابات مالامال هستند

این ها برای ذبح تو برنامه دارند

این‌ها به فکر کندن گودال هستند

آن خنجر کندی که دست شمر دیدم...

از حنجرت چیزی نمی ماند عزیزم

آن نعل هایی که به سُم اسب بستند...

از پیکرت چیزی نمی ماند عزیزم

شاعر:بردیا_محمدی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

اشعار شب_اول_محرم مرثیه_مسلم_بن_عقیل

اشعار شب_اول_محرم

مرثیه_مسلم_بن_عقیل

همیشه تا که بود بر لب مَلَک تهلیل

هماره تا که بشر راست ذکر ربّ جلیل

درود باد به اوّل شهید راه حسین (علیه السلام)

سلام باد به اوّل قتیل نسل خلیل

مؤیّد پسر فاطمه، معلّم عشق

محرّم آور ذی الحّجه، مسلم بن عقیل

امیر کشور دل، نایب امام حسین

که سیدالشّهدا می کند از او تجلیل

به خط عشق و وفا و شهادت و ایثار

پیام اوست طریق و قیام اوست دلیل

چنانکه شعله برای خلیل گل گردید

گنه شود به ثواب از محبّتش تبدیل

ز اوج طبع ریاضی به مدح او بیتی

نزول یافت به طبعم چو آیۀ تنزیل

چه شعر نغز و لطیفی، سزد که از این بیت

شود دو مصرع ترجیع بند من تکمیل

«سلام خالق منان سلام جبرائیل

سلام شاه شهیدان به مسلم ابن عقیل»

زهی به مسلم و ایمان و عشق و ایثارش

که چشم دوخته عیسی به چوبۀ دارش

دو دست بسته به بازار کوفه می بینم

هزار یوسف مصری اسیر بازارش

اگر چه در دل شب سر نهاد بر دیوار

بود تمامی خلقت به ظل دیوارش

دمی گریست برای حسین دیدۀ او

که سیدالشهدا خنده زد به رخسارش

کسی که طاعت او طوع گردن ملک است

کنار کوچه، شب تیره، طوعه شد یارش

ز سیّدالشّهدا لحظه ای نشد غافل

گواه من شب تاریک و چشم بیدارش

نه بر محمّد خود داشت غم نه ابراهیم

نه بیم داشت ز فردا و آخر کارش

هماره دیدۀ او می گریست بر زینب

که می زنند در این شهر، سنگ بسیارش

خدا کند که به دامان مسجد کوفه

گلاب اشک فشانم به پای زوّارش

«سلام خالق منان سلام جبرائیل

سلام شاه شهیدان به مسلم ابن عقیل»

گلوی تشنه چو جا بر فراز بام گرفت

به زیر تیغ ز دست رسول، جام گرفت

سلام داد، ولی ظهر روز عاشورا

ز سیّدالشّهدا پاسخ سلام گرفت

هنوز واقعۀ کربلا نیامده بود

که او اجازۀ جانبازی از امام گرفت

شهادت شهدای قیام عاشورا

ز خون مسلم از آغاز انسجام گرفت

درود ما به قیام حسینی اش بادا

که نسل خون و شرف درس از این قیام گرفت

«سلام خالق منان سلام جبرائیل

سلام شاه شهیدان به مسلم ابن عقیل»

امیر کوفه که یک آسمان جلالت داشت

ندانم از چه به صورت غبار غربت داشت

به کوفه وارث یک کربلا مصیبت بود

کسی که در دل خود یک جهان محبّت داشت

درون خانۀ هانی نکشت دشمن را

ز بس وفا و جوانمردی و مروّت داشت

نهان ز مردم کوفه لبش به هم می خورد

در آن سیاهی شب با حسین صحبت داشت

ز خردسالی خود در مدینه چون عباس

به سیّدالشّهدا الفت و ارادت داشت

از آن زمان که به دوش عقیل جایش بود

همیشه یوسف زهرا به او عنایت داشت

قسم به حال خوش آخرین نماز شبش

نماز با او، او با نماز الفت داشت

میان آن همه دشمن گریست بهر حسین

به اشک او قسم، او گریۀ ولایت داشت

کنار تربت او می شنید گوش دلم

دو مصرعی که به حق یک جهان ملاحت داشت

«سلام خالق منان سلام جبرائیل

سلام شاه شهیدان به مسلم ابن عقیل"

چو خواست تر شود از آب، کام عطشانش

برون ز دُرج دهان ریخت دُّر دندانش

سخن ز حنجر خشک حسین می‌گوید

دهان غرقه به خون و گلوی عطشانش

کشیده شد بدن بی سرش به خاک زمین

تو گوئی آنکه ندانست کس مسلمانش

پس از گذشت زمان ها به گوش جان همه

رسد ز خانه طوعه صدای قرآنش

روا نبود که با دست کفر کشته شود

کسی که ثانی عباس بود ایمانش

قسم به فاطمه هرگز نمی‌رود نومید

کسی که دست توسل زند به دامانش

«سلام خالق منان سلام جبرائیل

سلام شاه شهیدان به مسلم ابن عقیل»

قسم به آن شب و آن رازهای پنهانی

قسم به چشم تو هنگام اشک افشانی

قسم به همت و ایثار و غیرت طوعه

قسم به عزم تو و رادمردی هانی

قسم به خون گلوی دو ماه پارۀ تو

به اشک نیمه شب آن دو طفل زندانی

تو روی بام و دو طفلت کنار شط فرات

غریب تر ز شهیدان شدید قربانی

جسارتی که پس از مرگ شد به پیکر تو

روا نبود به جسم یهود و نصرانی

بریدن سر مهمان و دعوی اسلام

هزار مرتبه نفرین بر این مسلمانی

چه می شود که به قبر تو و دو فرزندت

کنم به اشک دو چشمم گلاب افشانی

هماره تا که سخن بر لب است (میثم) را

به این دو مصرع زیبا کند ثناخوانی

«سلام خالق منان سلام جبرائیل

سلام شاه شهیدان به مسلم ابن عقیل»

شاعر:

استاد_غلامرضا_سازگار

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

اشعار شب_اول_محرم مرثیه_مسلم_بن_عقیل

اشعار شب_اول_محرم

مرثیه_مسلم_بن_عقیل

آه، بدجور مرا کوفه به هم ریخت حسین

همه ی شهر به یکباره سرم ریخت حسین

باورم نیست که آواره شدم در این شهر

نیست پنهان ز تو، بیچاره شدم در این شهر

تو نبودی که ببینی چه شبی سر کردم

تا سحر گریه به تنهایی حیدر کردم

باورم نیست که آواره ی صحرا شده ای

باورم نیست که تو یکه و تنها شده ای

کاش اینجا نرسی، کوفه پر از نیرنگ است

کوچه هاشان همگی مثل مدینه تنگ است

رفته از کف همه تاب و توانم چه کنم

نامه دادم که بیا، دل نگرانم چه کنم

نگرانم نکند زینبت اینجا برسد

تو نباشی و خودش بی کس و تنها برسد

چقدَر نقشه شوم است که در سر دارند

نکند دخترکان معجر نو بر دارند

وعده زیور و خلخال به هم می دادند

وعده غارت گودال به هم می دادند

نگرانم چه کنم، پیرهنت را بردار

آه آقای غریبم کفنت را بردار

چند تا مشک پر از آب بیاور حتما

آه لب تشنه شدم، آب ندادند به من

کوفه در فکر اسیرند چه بد خواهد شد

خیزران دست بگیرند چه بد خواهد شد

کوفه از قهقه ی حرمله ها سرمست است

کمر قتلِ غریبانه ی مهمان بسته است

شاعر:وحید_محمدی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini