امضای_کری_تضمین_است
چشمان عقاب او حقیقت بین است
"شرق" است دگر، تمام عقلش این است:
صد حیف، باراک اوباما رفتهست ولی
صد شکر که امضای کری تصمین است
این تیتر برای بعدها تمرین است
رو نیست که سنگ پایی از قزوین است
هر چند که امضای کری تضمین نیست
"امضای جناب پمپئو تضمین است"
محمدرضا شکیبایی زارع
بداههی شهادت حضرت فاطمهی معصومه(س)
شاعران گروه راه راه
میآمدی تا دامن تو دشت آهوها شود، بانو
تا این کویر تشنه غرق عطر شببوها شود، بانو
وقتیکه رفتی آسمان بارید اندوه تو را در خویش
تا تکههای آسمان اشک پرستوها شود، بانو
ایکاش میشد عصمتت بانوی شببوها و مریمها
رسم قشنگی در میان جمع بانوها شود، بانو
من هر سهشنبه راهی قم میشوم با دست لطف تو
در راه اگر ماندم، نگاهت نای زانوها شود، بانو
قم را برای منزل شبهای آخر برگزیدی تو
تا قم زیارتگاه چشمان ترِ قوها شود، بانو
فرقی ندارد جلوههایت درکویر لوت یا دریا
اسم قشنگت گاه گاهی ذکر جاشوها شود بانو
شبنم به شبنم از لب هر قطرهاش فیروزه میریزد
اشکی که مسجود تو در محراب ابروها شود بانو
باید غبار مرقدت در کارگاه زرگری حتی
الماسهای کوچک روی النگو ها شود بانو
از ذکر لبهای شهیدان حرم، یکروز فهمیدم
نام تو باید قوت دلها و بازوها شود، بانو
کوچ کویری از صفای کربلا تا مروهی مشهد
زمزم شدی تا گنبدت مأوای کوکوها شود، بانو
نام تو نور و کنیهات خورشید، میدانم خدا میخواست
تا شیوهی احسان تو سرفصل الگوها شود، بانو
از طعم احسان تو در جام همه دلها عسل میریخت
اینگونه قسمت شد نگاهت شهد کندوها شود، بانو
بداهه سرایان:
امین شفیعی
زهرا آراسته نیا، ناهید رفیعی
سید محمد صفایی
فهیمه انوری، مینا گودرزی
وطنز پایگاه شعر و ترانه طنز
vatanz_ir
ویرایش شدهی ِ یک شعر قدیمی
کَمَکی، مانده زمستان؛ شَوَد آقای ِ فصول
دلبری ِ تو شده؛ فصل ِخزان، سخت قبول
بس - ز ِ هر دلبرکی؛ ناز کشیدی پائیز
زرد و پژمرده شُدی - بیش ز ِ حدّ ِ معقول !
"مهر" و "آبان" ِ تو لبریز؛ ز ِ عشقاند، ولی
"آذر" َ ت؛ گوئی - که گشتهاست خجول
برکت از؛ نام ِ تو میبارد و باران - انگار
اشک ِاندوه ِ تو گردید، کهکردهاست نزول !
رسم ِ دنیاست؛ همه - بار ِ سفر میبندند
پیش ِ عُشّاق فقط؛ سنگدلی - شُد معمول
میروی - حاصل ِ تو؛ جُز غم و اندوه نبود
دل ِ من؛ پاک شکسته - تو هستی مسئول
بروی - جای ِ تو اَمن است، که تا برگردی
مطمئناً .... دگر بد نکنم، تا نکنیام معزول
کمی از عُمر ِ تو مانده، ببخش - باور کن
فصل ِ برفی زمستان؛ عجولاست، عجول !!
حسن_جهانچی
۳۰ آذر ماه - ۱۳۹۵ نود و پنج
HasanJahanchi
روبه قبله دعا و درمان چه کنه
بتمرک وبله قربان چه کنه
کوه واسی دکلایه دره پورابه
چیله چمچه مرا آبدان چوکونه
آه ناره به ناله سودا بوکونه
ویشتایی بمرده دندان چوکونه
حالا خوهرچه بتر حرف حساب
موشته لنگه کوتاه دامان چوکونه
کبچی لبچی دینه گه آق سنه باق
کدخدا مردی ا سامان چوکونه
موشت به پیشانی دست به سفره ای
شکم گوشنه جاایمان چوکونه
یک شیه صدتاجیگاتوشکه زنه
خاش والیسه خانه مهمان چوکونه
آهویه گیه بدو راهیه گه بتاز
جوحه ورور آیه میدان چوکونه
خودا خطم نخوانه کارنداری
فارسه تازه بدوران چوکونه
بداه می درجیکه آجردیچینم
واکوده کوره ره چشمان چوکونه
عزبی بختره پیره بدا زن
خانه سرداماده فرمان چوکونه
وامرازه معرکه گیری امره
سرپیری گازفروشان چوکونه
خاک به سر میدانه بی مردی بوکوشت
پشته خیمه مره افغان چوکونه
بیخودی شوندره آسمان می داد
کافره راسته مسلمان چوکونه
اشعار اززنده یادشیون فومنی