اقتباس موز

«اقتباس موز»

ای داد از این زمانه‌ی بی‌شرم و ناسپاس

بگرفته حال شاپسری شیک و خوش‌لباس

دارم درون پیرهنی زشت و راه‌راه

حسی شبیه گوره‌خری لخت و آس‌وپاس

کارآفرین مملکت و کنج این قفس؟!

فعال اقتصادی و اعدام؟! الغیاث!

تنها خلاف فاحش من در تمام عمر

بوده‌است با رفیق زمین‌خورده‌ای تماس

بعدش هم از خزانه‌ی بانک رفیق خود

کردم فقط به جان تو یک موز اقتباس

دیدی چگونه قاضی نالایق پلید

زد بر جبین سوخته‌ام انگ اختلاس؟!

با این‌که ریختم به سر او شاباش شاباش

حتی محل نداد به یک دانه اسکناس!

گویا نمی‌شود خجل از کار زشت خود

این قوه‌ی قضائیه‌ی زشتِ بی‌کلاس

زاهده شاد

وطنزبهترین شعرهای طنز