شکرخدا که مارا مولا بحز رضا نیست.

شکرخدا که مارا مولا بحز رضا نیست.

دارالامان به غیراز کویش برای مانیست.

او هشتمین امام است محبوب خاص و عام است.

فیض درش مدام است محروم از او گدا نیست.

جدش بود پیمبر عالم به آل حیدر.

شمس ولایت است و همتاش درسماء نیست.

دست از توسل او یک لحظه بر ندارم.

چون بی اطاعت او راهی به کبریاء نیست.

ای دردمند و مضطر روبرمتاب ازاین در.

زیرا که جای دیگر درد تو را دوا نیست.

او درمقام سلطان ما مستحق احسان.

شه را و این جلالت زیبنده جز عطا نیست.

شاهی که از وفا او ضامن شده به آهو.

یک دم به ناگرانی بر زائرش رضانیست.

مولای ما رئوف است بخشنده و عطوف است.

جز دست حیدریش دستی گره گشاء نیست.

بارگهش عظیم است فوج ملک مقیم است.

این خانه کریم است لازم به ادعا نیست.

بر سر درش نوشته است این قطعه از بهشت است.

زیباو هرکه زشت است اینجا زهم جدا نیست.

ای عاشقی که مجنون ازعشق کربلائی.

درطوس رفعتی هست حتی به کربلا نیست.

حسرت به دل بماند روز جزاء کسی که.

اندر صحیفه عشق نامی از او بجانیست.

خوش باد مردمی که درسایه رضایند.

همسایه یا غریبی کز او یک آشنا نیست.

التماس دعا..شاعر: محمدمهدی توانا.