به مناسبت شهادت پیامبر(ص)

به مناسبت شهادت پیامبر(ص)

رفتی نگفتی دخترت تنها چه خواهد کرد

این درد پهلو، با دل زهرا چه خواهد کرد

رفتی نگفتی اهل بیتت بی کس و کارند

بعد از تو دنیا با علی اینجا چه خواهد کرد

این بی بصیرت بودنِ این شهر از آخر

با مردمِ بی دین و بی پروا چه خواهد کرد

بابا سقیفه بعد تو تنها خدا داند

در بینِ این شهر ستم با ما چه خواهد کرد

شهر مدینه با تو شد شهر مدینه، لیک

بر حال من این چرخش دنیا چه خواهد کرد

در بیت الاحزان رفتم و روضه به پا کردم

این کلبه را آتش ببین حتی چه خواهد کرد

کردی وصیت صبر کن یاحیدرکراّر

وقتی که می اُفتم زمین، مولا چه خواهد کرد

یک تازیانه راه من را بست در کوچه

باور نمی کردم رود بالا چه خواهد کرد

شاعر: رضا_باقریان

jannatol_hossein

امام_حسن مرثیه_امام_حسن

امام_حسن مرثیه_امام_حسن

هر زمان مجنون شدی، لیلا تلافی می‌کند

زشتی‌ات را نیز، او زیبا تلافی می‌کند

سر به راهش باش، دست از دامن او برندار

تا که دید افتاده‌ای از پا، تلافی می‌کند

غصه‌ی روزی نخور؛ خود را برایش خرج کن

نوکری کن؛ عاقبت مولا تلافی می‌کند

قطره‌ای هم ابرِ چشمت ریخت پای روضه‌اش

روز محشر مادرِ دریا تلافی می‌کند

با «حسن جان» نوحه‌خوانی کن؛ نفس را خرج کن

هر دمت را حضرت زهرا تلافی می‌کند

نوکرِ جا مانده‌ای که بین آن کوچه نبود

روضه‌خوانش می‌شود؛ حالا تلافی می‌کند

آنکه در میدان حریف جنگ، با حیدر نشد

گوشه‌ی کوچه شکستش را تلافی می‌کند

کودکی با هق هقش می‌گفت، دستش بشکند

مادرم غصه نخور! بابا تلافی می‌کند

هر کسی جا ماند از روزی که مادر را زدند

با حسینش روز عاشورا تلافی می‌کند

شاعر:رضا_قاسمی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

رسول_اکرم مرثیه_رسول_اکرم

رسول_اکرم مرثیه_رسول_اکرم

ای در هوای ماتم تو عرش، سوگوار

ای در غم تو چشم سماوات، اشکبار

اسلام در مصیبت تو می شود یتیم

دین در فراق روی تو بی تاب، بیقرار

ما را در اوج گنبد خضرای خود ببر

تا روی گنبدت بنشینیم چون غبار

هرگز ز یاد حضرت زهرا نمی رود

چشمی که شد ز ماتم تو ابر نوبهار

رفتی و از مدینه ی تو رفت دلخوشی

کوچید مرغ عشق و محبت از آن دیار

سر زد پس از تو ای به همه خلق مهربان

از امت تو آنچه نمی رفت انتظار

هرچند از تو غیر محبت ندیده بود

اما به اهل بیت تو بد کرد روزگار

گلچین رسید و بعد تو خشکید پشت در

یاسی که مانده بود ز باغ تو یادگار

گر می گرفت آتش کینه به خانه و

می رفت سمت پهلوی گل دست های خار

آن دست که به بازوی زهرا قلاف زد

انداخت دور گردن مولا طناب دار

در بین کوچه باز همان دست آمد و

دیوار کوچه خون شد و افتاد گوشوار

شاعر:محمدعلی_بیابانی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

رسول_اکرم مرثیه_رسول_اکرم

رسول_اکرم مرثیه_رسول_اکرم

مهمان که دعوت می کند پیغمبر اکرم

بر او محبت می کند پیغمبر اکرم

ما هم که اینجاییم مهمانان او هستیم

حتما عنایت می کند پیغمبر اکرم

حاجت بخواه از محضر پیغمبر رحمت

قطعا اجابت می کند پیغمبر اکرم

از خوبی اش باید بگویم چهارده قرن است

دارد هدایت می کند پیغمبر اکرم

چون بر حسینش گریه کردیم از ثواب خود

تقدیم امت می کند پیغمبر اکرم

با دست خود مزد تمام سینه زن ها را

امشب کرامت می کند پیغمبر اکرم

دست از کتاب و اهل بیت اش بر نمیداریم

وقتی وصیت می کند پیغمبر اکرم

با "کلنا واحد" که فرمودند؛ پس محشر

ما را شفاعت می کند پیغمبر اکرم

با اینکه دوریم از مدینه این دل زائر

قصد زیارت می کند پیغمبر اکرم !

سیلی به زهرایش زدن مزد رسالت بود ؟!

فردا شکایت می کند پیغمبر اکرم

با فاطمه بعد از رسول الله بد کردند

بال و پر پروانه را عمدا لگد کردند

هیزم فراهم می شود بعد از رسول الله

آتش مجسم می شود بعد از رسول الله

روزیِ صحن پاک چشم مادر سادات

باران نم نم می شود بعد از رسول الله

مانند ماهی که قدش عمری هلالی شد

زهرا قدش خم می شود بعد از رسول الله

حتی بلای جان زهرای عزادارش

مسمار در هم می شود بعد از رسول الله

تا بشکند دستی که احمد بوسه زد بر آن

قنفذ مصمم می شود، بعد از رسول الله

خورشید روی حضرت حوریه تاریک از -

- سیلی محکم می شود بعد از رسول الله

دیگر به خود این خانه روی خوش نمی بیند

دل ها پر از غم می شود بعد از رسول الله

مثل مدینه، کربلا هم می شود بلوا

قحطی آدم می شود بعد از رسول الله

پنجاه و اندی سال، شامِ هر شب زینب

اندوه و ماتم می شود بعد از رسول الله

مقتل ببیند زینت دوش پیمبر را

هی از تنش کم می شود، بعد از رسول الله

سرتابه پایش را محمد بوسه باران کرد

افسوس درهم می شود، بعد از رسول الله

بین دو نهر آب، نحرش می کنند آخر

دنیا جهنم می شود بعد از رسول الله

بعد از رسول الله دلهامان مکدر شد

در روضه های روضه خوانها حرف "معجر" شد

شاعر:علیرضا_خاکساری

اشعار ناب آئینے

shere_aeini

رسول_اکرم مرثیه_رسول_اکرم

رسول_اکرم مرثیه_رسول_اکرم

صبر و شکیبایی به هر دردی روا است

جز در غمِ فقدانِ تو ای حضرتِ عشق

بعد از تو چشمِ آسمان را خون گرفته

شد روز و شب گریانِ تو ای حضرتِ عشق

هفت آسمان را در عزای خود نشاندی

داد از شبِ هجرانِ تو ای حضرتِ عشق

ای گوهرِ شب تابِ باغِ آفرینش

آیینه اشک افشانِ تو ای حضرتِ عشق

با مویه های یاسِ تو دل همنوا شد

این جانِ ما قربانِ تو ای حضرتِ عشق

مانده ز بعدت فاطمه در بیتُ الاحزان

آن کوثرِ قرآنِ تو ای حضرتِ عشق

جاریترین نورِ الهی گشته خاموش

حیف از رخِ تابانِ تو ای حضرتِ عشق

رفتی علی با فاطمه تنها نشسته

بر پیکرِ بی جانِ تو ای حضرتِ عشق

معراجِ روحانیِ تو سبز است و روشن

جاوید باد ایمانِ تو ای حضرتِ عشق

نورِ مبین ات تا قیامت مشعلِ ماست

دل در تبِ بارانِ تو ای حضرتِ عشق

بعدِ تو زهرا را به جوی خون نشاندند

شد اولین مهمانِ تو ای حضرتِ عشق

از تشتِ زهر و تشتِ زر زینب گواه است

خون بارد از چشمانِ تو ای حضرتِ عشق

بر آستانِ مهربانِ تو دخیلم

دستِ منو دامانِ تو ای حضرتِ عشق!

شاعر:هستی_محرابی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini