"شهریور"م؛ گفتم نشو - عاشق ِ پائیز ... نگفتم؟

"شهریور"م؛ گفتم نشو - عاشق ِ پائیز ... نگفتم؟

بین ِ پژمـُردگی‌اش؛ نـَشوی دست‌آویز ... نگفتم؟

گفتم؛ به‌کسی دل نده جانم - روزی هم سپُردی

زین برگ‌ریز ِ پُر فریب ! گفتم بپرهیز ... نگفتم؟

گفته‌بودم؛ از آغوشش حذر کُن، ویران‌می‌شوی:

مانند ِ نیشابور - او می‌شود چنگیز !! ... نگفتم؟

آهسته گفتـم؛  تـوی ِ گوشـَت - تـا نشنـود پائیـز

گوش ِ خود را؛ با پلیدی - می‌کند تیز ... نگفتم؟

حیله‌گر ... ورق‌های ِ رقیب؛ از پُشت می‌خواند

خوابیده‌ای؟ گفتم؛ بازی نکن - برخیز ... نگفتم؟

حواست هست؟ خوب می‌دیدی؟ بعد ِ بـُر زدن:

ورق را با تقلُّب می‌ریخت روی ِ میز؟ ... نگفتم؟

گفتی به من؛ "شهـریـوری جانم - خیالت تخت

دل - نخواهم داد، به فصل ِ برگ‌ریز" ... نگفتم؟

"ساده‌ام .... امّا صبورم - حواسم بود گذاشت:

لای ِ ورق‌هایم؛ آس ِ دل را - هیچ‌چیز ... نگفتم"

گفتی ببین؛ چگونه می‌کنم - ویـران خزان را !؟

با آس ِدل وقتی؛ حُکم می‌کنم گشنیز ... نگفتم؟

حسن_جهانچی

۳ مهر ماه - ۱۳۹۸ نود و هشت

شهریور_نجیب

شهریور_عاشق

شهریور_صبور

پاییز

︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻︻

HasanJahanchi

︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼︼