اشعار شب_هشتم_محرم حضرت_علی_اکبر

اشعار شب_هشتم_محرم

حضرت_علی_اکبر

چشم ها چون چشمه ای جوشید و دریا گریه کرد

آسمان لرزید و دل نالید و صحرا گریه کرد

ماه بر سر میزد و ابری پُر از فریاد شد

در زمین غوغا شد اما عرش اعلی گریه کرد

شبه پیغمبر میان خاک و خون غلطیده شد

حضرت روح الامین نالید و طوبی گریه کرد

خیره شد وقتی به سوی خیمه آل عبا

بغض کرد آن لحظه و در بین اعدا گریه کرد

کائنات از هم جدا شد لحظه جان دادنش

نوح بر سر میزد اما خضرو موسی گریه کرد

بند بند پیکرش ازهم جدا افتاده بود

نوحه خوان شد زینب کبری و لیلا گریه کرد

تکه تکه بر زمین میریخت سَرو هاشمی

در میان خیمه ها چشمان سقا گریه کرد

لختهء خون گلو راه نفس را بسته بود

زلف او در دست دشمن بود و تنها گریه کرد

آنقَدَر پا بر زمین کوبید زیر دست و پا

ارباً اربا شد قد رعنا و اعضا گریه کرد

فرق او شقّ القمر شد در بلای کربلا

خنده های دشمن از یک سو و مولا گریه کرد

نیزه ای در بین پهلوی علی جامانده بود

دست بر پهلو رسید آنجا و زهرا گریه کرد

شاعر:سعید_مرادی

اشعار ناب آئینے

shere_aeini