دلاجزنیکنامی ، چیزی ازانسان نمی ماند

دلاجزنیکنامی ، چیزی ازانسان نمی ماند

چنانکه جزخدا، دردهرجاویدان نمی ماند

اگرخضرپیمبرهم شوی ، این پند را بشنو

که اب زندگی درچشمه حیوان نمی ماند

من ازچاک گریبان ، عزیز مصردانستم

که ننگ افترا ، برپاکی دامان نمی ماند

ذلیخارا  بگو، تااستین با خون دل شوید

که یوسف تاابد، درگوشه زندان نمی ماند

من از شیب وفراز این جهان سفله فهمیدم

که اوضاع جهان درکارخود، یکسان نمی ماند

برون کن ازسرت ؛ فکر گنه حتی به پنهانی

که زیر ابر، ماهی ، تا ابد پنهان نمی ماند

درایام جوانی ، فکر فردای قیامت کن

که درپیری، برایت فرصت جبران نمی ماند

فلانی رفت امروز و ، توهم فردا به دنبالش

خدارا همتی کن ، کین جهان جان نمی ماند

من ژولیده میگویم ، دوصد بار دگر ایدل

بجز اثار نیکو، چیزی از انسان نمی ماند