صدای خش خش جارو کش پیری که هر روز زمین رامیزند جارو

صدای خش خش جارو کش پیری که هر روز زمین رامیزند جارو

به گوشم میرسد هر بارو هر روز وقطره های اشکم میشود جاری

و وقتی رفتگر در سوز برفی زمین را میزند جارو به سختی

و وقتی میرود خاک زمین بر ان گلوی خسته ی پیرش

همه ی ما درون خانه هامان گرم میخوابیم

وخود را لحظه ای جایش نمیزاریم

ببوسم خاک پایت را که پایت درد میگیرد

درون ان شب سرد زمستانی

ولی مردم که دردت رانمیبینند

ببوسم دست پیرت را که بر روی دو دست تو تول های بزرگیست

ولی تو باز مشغول به کار هستی

ببوسم روی ماهت را که از هر ادمی که اسم در کرده

وخود را غرقپول کرده

وگویی معده اش قبرستان حیوانات میباشد

تو بهتر هستی و پاکیزه تر هستی

وایمان تو بهتر است ار آن ها

وتو الگوی ماهستی

همانانی که خود را خوب میدانند

وخود را بالاتر میدانند از مردم

ومیگویند که ماهم ساده میزیستیم

فقط یک شب نمی ایند به جای تو

به جای تو که گونه های پیرت

درون یک شب سرد زمستانی به شدت سخت میسوزد

ولی تو باز میخندی و با ان دست پینه بسته ی پیرت

زمین را میزنی جارو

ببوسم شونه هایت را

که روی ان غبار خستگی بنشسته و اما صدایت در نمی اید

واما آن کسانی که فقط در حال جمع مال دنیایند

کمی دردت نمیدانند وخود را جای تو هرگز نمیزارند

خدا قوت تو ای رفتگر عاشق که عاشق هستی و باعشق

زمین را میزنی جارو

خدا قوت که تو از هر بزرگانی

که توی خانه های گرمشان بنشسته اندو چای مینوشند

وتو در آن هوای سرد مشغول به کار هستی

وتو آری بزرگ تر هستی از آن ها وتو الگوی ماهستی

وماهم عاشقت هستیم

خدا قوت خدا قوت تو ای مردبزرگ ما*

https://t.me/joinchat/HKE84w4t0oYl9ijGQfqI3w

شهرداری آستانه اشرفیه